kırılgan bir yürekten esnek serzenişler

yorgunum canlarım.
aptal yaşamın ufak Dünya'sında, her şeyi gören, duyan, bilen ve üç maymunu tek bir bünyede barındıran, maymundan gelmedik ifadesini dile getirince dindar, T.C. deyince vatan sever olanların arasında yaşıyor olmaktan dermanım kalmadı.
yaşasın halkların kardeşliği. lanet olsun ayıp anlayışımıza.
kırgınım canlarım.
kupkuru toprağa, binbir umutla, özenle, şefkatle, hicapla serpiştirilmiş; rüzgarla savrulmuş, bir çatlakta yer ile yek olmaya durmuşum. adeta, vakti zamanında gelmeyen o ihtişamlı bahar yağmuruna sitemliyim. bir çift sözüm olacak hani: nerede kaldın? sana ihtiyacım vardı ama sen yoktun..

öksüz kaldım.. yetim kaldım..
eski sevimliliği kalmadı diye evden atılan bir vitrin köpeği gibiyim. oysa köpek yine o sevimli köpek.. yol bilmez.. yordam bilmez.. gitmek istese de gidemez.. oysaki köpekler de sever. tabiri caizse ve hatta tabiri farzdır ki, hani sevince köpekçe severler.. öyle işte..

burası soğuk..
burası karanlık..
burası sessiz.

efkarlıyım dostlarım..
bir rakı masasında, babamla, iki duble rakıyı içemiyorum diye.. rakı sek buzsuz, su buzlu.